درس های قرآنی(2)
سورة "مؤمنون"
سوره مكي که در مورد توحید و توجه به آیات کونی مانند درختان ورودها و میوه ها و کشتی ها توجه می دهد و داستانهای پیامبرانی چون نوح و هود ومریم و فرزندش عیسی را بیان می کندو سپس به مشاهدات روز قیامت می پردازد وآنچه را که برای مومن و کافرپیش می آید از جمله سختی ها و ترس ها در قیامت بیان می کند.
صفات مؤمنين
﴿قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ (1) الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خَاشِعُونَ (2) وَالَّذِينَ هُمْ عَنْ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ (3) وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ (4) وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ (5) إِلاَّ عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ (6) فَمَنْ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمْ الْعَادُونَ (7) وَالَّذِينَ هُمْ لأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ (8) وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ (9) أُوْلَئِكَ هُمْ الْوَارِثُونَ (10) الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (11)﴾.
امام أحمد از سرور ما عمر بن خطاب نقل می کند که فرمود: "كان إذا نزل على رسول الله صلى الله عليه وسلم الوحي يُسمعُ عند وجهه كدويِّ النحل، فلبثنا ذات يوم ساعةً فاستقبل القبلة ورفع يديه وقال: "اللهم زدنا ولا تنقصنا، وأكرمنا ولا تُهِنَّا، وأعطِنا ولا تحرمنا، وآثرنا ولا تؤثر علينا، وأرضنا وأرض عنا" ثم قال: أُنزل عليَّ عشر آيات من أقامهن دخل الجنة ثم قرأ "قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ" حتى ختم العشر.
هنگامی که وحی بر رسول الله نازل می شد در پیش رویش صدایی همچون صدای زنبور شنیده می شد،در روزی از روزها که وحی بر او نازل شد،ساعتی بر این حال باقی ماند و آنگاه دستانش را بالا برد و رو به قبله چنین دعا کرد:خدایا بر ما بیفزا و از ما چیزی کم نکن،ما را بزرگوار کن و خوار نساز،به ما عطا کن و محروم نساز،ما را برگزین و بر ما کسی را برمگزین بارالها ما راضی گردان و از ما راضی باش!
سپس فرمود ده آیه بر من نازل شده است که هرکس به آنها عمل کند وارد بهشت می شود و سپس تلاوت کرد: قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ" تا اینکه ده آیه تمام شد.
ادامه مطلب



ازیر شدن افکار گوناگون گریزان از مسیحیت و اسلام عوام پسند که بیشتر شبیه به یک انفجار بود و در آن افکار گوناگونی بالاخص افکار ملحدانه و دینستیز بشدت انتشار یافت .جوانان مسلمان نیز که افکار سطحی اسلامی نتوانسته بود پاسخگوی روحیه ی ماجراجوی آنها باشد دچار سردرگمیهای شدیدی شده بودند.


محمد بن إبراهيم الحمد



کێشهیهکى نهتهوهییه نهک ئیسلامى یاخود ئاینى . ههندێ جاریش ئهم وهسف کردنهى ماهیهتى کێشهى کورد له سۆنگهى پرسیار خستنه سهر ههڵوێستى نهتهوهیی لایهنێکى ئیسلامى یا خود ئیسلامييهکانى کوردستانهوه بووه ، زیاد له جارێکیش له ناوهنده ڕۆشنبیرييهکهوه به ئاشکرا باس لهوه کراوه که ئهم هێزانه دهخوازن کێشهى کورد له کێشهیهکى نهتهوهیییهوه بگۆڕن به کێشهیهکى ئاینى!! یاخود خودى سهرههڵدانى ئهوان ئاماژهیه بهو تهرزه له بیرکردنهوه؛ لهم سۆنگهوه داخوازم ئهوهندهى گونجاوه مشتمڕێکى بابهتیانهى ئهم پرسه بکهین پهنجه لهسهر ههندێ خاڵ دابنێین بزانین؛ داخۆ ڕاسته شوناسى کێشهى کورد داخوازييه نهتهوایهتييهکانمان پانتاییهکى ناکۆکى و جیاوازى نێوان تهوژم هێزه سیاسییهکانى کوردستان پێکدههێنن؟